ทำไมพระอาทิตย์ตกถึงเป็นสีส้ม 

กลางวัน vs. เย็น: ความต่างของระยะทาง

1. ช่วงกลางวัน (ตอนกลางวัน): ในเวลากลางวัน ดวงอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะหรือทำมุมสูง แสงอาทิตย์เดินทางเป็นระยะทาง "สั้นที่สุด" ผ่านชั้นบรรยากาศเพื่อมาถึงตาเรา เมื่อแสงเดินทางผ่านบรรยากาศเพียงเล็กน้อย แสงสีม่วงและน้ำเงิน (ที่มีความยาวคลื่นสั้น) จึงกระเจิงไปทั่วท้องฟ้าอย่างทั่วถึง ทำให้เรามองเห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส ขณะที่แสงสีอื่นๆ เดินทางผ่านตรงมายังตาเรา

2. ช่วงพระอาทิตย์ตก (ตอนพระอาทิตย์ตก): เมื่อดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงจนใกล้ขอบฟ้า แสงอาทิตย์จะต้องเดินทางทำมุมเฉียง และผ่านชั้นบรรยากาศเป็นระยะทางที่ "ยาวขึ้นและหนาขึ้นมาก" เมื่อเทียบกับตอนกลางวัน

ตลอดเส้นทางที่ยาวนานนี้ แสงสีม่วงและสีน้ำเงินส่วนใหญ่จะถูกอนุภาคในอากาศกระเจิงออกไปจนเกือบหมดก่อนที่จะเดินทางมาถึงตาเรา แสงที่เหลืออยู่และสามารถเดินทางผ่านชั้นบรรยากาศที่หนาแน่นมาถึงเราได้จึงเป็นแสงที่มีความยาวคลื่นยาวที่สุด ซึ่งก็คือ "แสงสีส้ม" และ "แสงสีแดง" นั่นเอง

ปัจจัยเสริม: ฝุ่นและมลภาวะ

หากวันไหนในชั้นบรรยากาศมีฝุ่นละออง ควัน หรือความชื้น (หยดน้ำ) มากเป็นพิเศษ อนุภาคขนาดใหญ่เหล่านี้จะช่วยกระเจิงแสงในลักษณะที่แตกต่างออกไป (เรียกว่า Mie Scattering) ซึ่งมักจะทำให้สีของพระอาทิตย์ตกยิ่งดูเข้มข้นและสดใสมากขึ้น เราจึงมักเห็นท้องฟ้าเป็นสีแดงเพลิงที่สวยงามผิดปกติในพื้นที่ที่มีมลภาวะทางอากาศสูงหรือหลังจากเกิดไฟป่า

สรุป

ท้องฟ้าสีส้มตอนพระอาทิตย์ตกเกิดจากปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์ที่เรียกว่า "การกระเจิงแบบเรย์ลี" เมื่อแสงอาทิตย์ต้องเดินทางผ่านชั้นบรรยากาศที่ยาวขึ้นในช่วงเย็น แสงสีน้ำเงินที่มีความยาวคลื่นสั้นจึงกระเจิงหายไปหมด เหลือเพียงแสงสีส้มแดงที่มีความยาวคลื่นยาวเดินทางมาถึงตาเรา เป็นความงดงามที่ธรรมชาติมอบให้เราได้ชมในทุกๆ วัน